غزل ۹۰۱ - مثل حسنت بجهان نور ندیده است کسی

مثل حسنت بجهان نور ندیده است کسی
همچه عشقت غم پر زور ندیده است کسی ۱

پرتوت تافته بر عالم و نورت پنهان
شاهد ظاهر و مستور ندیده است کسی ۲

دو جهان شیفته دارد رخ ننمودهٔ تو
حسن در پرده و مشهور ندیده است کسی ۳

سخت دوریم ز تو با همه نزدیکی‌ها
بار نزدیک چنین دور ندیده است کسی ۴

دو جهان مست و خرابست ز یک جام الست
این چنین بادهٔ پر زور ندیده است کسی ۵

جز دل اهل خرابات که جولانگه تواست
در جهان خانهٔ معمور ندیده است کسی ۶

نصرت و یاریت آنست که بردار کشی
همچه منصور تو منصور ندیده است کسی ۷

میخورم زهر غمت را بحلاوت دلشاد
ماتمی را که بود سود ندیده است کسی ۸

هر کجا مرده دلی زنده جاوید شود
چون صدای سخنت صور ندیده است کسی ۹

چون غزلهای دل افروز و جهانسوز تو فیض
سخنیرا که دهد نور ندیده است کسی ۱۰