غزل ۷۸۷ - سوختم از جفات من حق وفا که همچنین

سوختم از جفات من حق وفا که همچنین
ز آتش دل گداخت تن جان شما که همچنین ۱

هر که بپرسدت چسان روز شود شب کسان
پرده ز چهره برفکن رو بگشا که همچنین ۲

گویم اگر چسان فتد نور بعالم از رخی
خور منما که همچنان رخ بنما که همچنین ۳

دم ز قیامت ارزنم قامت خود بمن نما
فتنه چگونه میشود خیز بیا که همچنین ۴

گویم اگر چسان روز جان ز تن از برم برون
جان بتن آیدم چسان در برم آ که همچنین ۵

حرف شکر اگر رود خنده بزیر لب بیار
ور ز گهر سخن رود لب بگشا که همچنین ۶

راه سروش بسته شد ناطقه را دهان ببند
کس برسد دگر تو فیض باز سرا که همچنین ۷