غزل ۷۷۴ - غم پنهان سمر شد چون کنم چون

غم پنهان سمر شد چون کنم چون
محبت پرده در شد چون کنم چون ۱

بگردابی فرو شد پای دل را
که آب از سر بدر شد چون کنم چون ۲

خوش آنروزی که دل در دست من بود
دل از دستم بدر شد چون کنم چون ۳

بجنبانید تا زنجیر زلفش
جنونم بیشتر شد چون کنم چون ۴

ندارد در دلش تاثیر فریاد
فغانم بی اثر شد چون کنم چون ۵

چسان امید بهبودی توان داشت
که کار از بدبتر شد چون کنم چون ۶

فتاده بر در دلها بلی فیض
گدای در بدر شد چون کنم چون ۷