غزل ۷۳۲ - بلبل از گلزار میگوید سخن

بلبل از گلزار میگوید سخن
کرکس از مردار میگوید سخن ۱

گل ز لطف رنگ و بو دم میزند
خار از آزار میگوید سخن ۲

یار حرف یار دارد بر زبان
غیر از اغیار میگوید سخن ۳

زاهد از حور و قصور و انگبین
عشق از دیدار میگوید سخن ۴

عابد از سجاده و تسبیح و ذکر
کافر از زنار میگوید سخن ۵

عاقل از ناموس و رسم و نام و ننگ
مست از خمار میگوید سخن ۶

پادشاه از تاج و تخت و لشکری
لشکر از پیکار می‌گوید سخن ۷

اهل علم از درس و بحث و مدرسه
تاجر از تجار می‌گوید سخن ۸

در طبیعی بحث دارد فلسفی
صوفی از اسرار می‌گوید سخن ۹

عارف از حق واعظ عقبی پرست
از بهشت و نار می‌گوید سخن ۱۰

مفتی از دستار و ریش و طیلسان
قاضی از دینار می‌گوید سخن ۱۱

بانو از اسباب طبخ آش و نان
خواجه از بازار می‌گوید سخن ۱۲

شاعر از رخساره و زلف بتان
هرزه‌گو بسیار می‌گوید سخن ۱۳

هر کسی کاری که دروی ماهر است
بیشکی ز آن کار می‌گوید سخن ۱۴

چون نصیبی دارد از هر پیشه فیض
در همه اطوار می‌گوید سخن ۱۵