غزل ۶۷۵ - ما سر مستان مست مستیم

ما سر مستان مست مستیم
با ساقی و می یکی شدستیم ۱

در ساقی و یار محو گشتیم
از ننگ وجود خویش رستیم ۲

تا دست بدست دوست دادیم
پیوند ز خویشتن گسستیم ۳

تا چشم بروی او گشادیم
زان نرگش مست مست مستیم ۴

تا پای بکوی او نهادیم
از دست ببوی او شدستیم ۵

با باده زدیم جوش در خم
تا باده شدیم و خم شکستیم ۶

ما باده و باده ما دوئی نیست
ما رسم دوئی بهم ز دستیم ۷

ما از مستی و مستی است از ما
در روز الست عهد بستیم ۸

ما از ساقی و ساقی است از ما
در عیش بکام دل نشستیم ۹

مستی نکنیم از آب انگور
ما مست ز بادهٔ الستیم ۱۰

ما بی می مستی دمی نبودیم
بودیم همیشه مست و هستیم ۱۱

از ما مطلب صلاح و تقوی
ما عاشق و رند و می پرستیم ۱۲

برخواسته‌ایم از دو عالم
تا در صف میکشان نشستیم ۱۳

کس پای بما ندارد ایفیض
ما سر مستان مست مستیم ۱۴