این متن شعری است که زیبایی و جذابیت یک زن را توصیف میکند. شاعر از چهرهی درخشان او، قامت بلند و ارزشمندش، و حرکات سحرآمیزش سخن میگوید. همچنین، شاعر به تأثیر عمیق این زن بر قلب و روح خود اشاره میکند و از روح القدس دربارهی هویت او سؤال میپرسد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۱۱۷۹ - غرة وجه سلبت قلب جمیع البشر
ضاءَ بِها اِذْ ظَهَرَتْ باطِنُ لَیْلٍ کَدِرِ ۱
اِنّی وَجَدَتُ امْرَأَةً وَصفَةً تَمْلِکُهُم
اَوْ قَمَرًا مُحْتَجِبًا تَحْتَ حِجابِ الْفِکَرِ ۲
داخِلَةً خارِجَةً شارِقَةً بارِقَةً
صُورَتُها کَالْبَشرِ خِلْقَتُها مِنْ شَرَرِ ۳
حینَ نَأَتْ تَنْقُصُنی حینَ دَنَتْ تَرْقُصُنی
کادَسَنا بُرْقَتِها یُذْهِبُ نُورَ الْبَصَرِ ۴
قامَتُها عالِیَةٌ قیمَتُها غَالِیَةٌ
غَمْزَتُها ساحِرَةٌ رَیقَتُها مِنْ سُکَرِ ۵
هُدْهُدها مِنْ سَبَأٍ اَتْحَفَنا مِنْ نَبأٍ
مُنْذُبِها اَخْبَرَنی غَیَّبَنی کَالْخَبَرِ ۶
قُلْتُ لِرُوحِ الْقُدُسِ ما هِیَ قُلْ لی عَجَبًا
قالَ اَما تَعْرِفُها؟ تِلْکَ لَا حْدَی الْکُبَرِ ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.