خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر حالت مستی و شیفتگی شاعر به معشوق و ساقی است. شاعر از جدایی از معشوق و ناتوانی در رهایی از این عشق شکایت می‌کند و خود را در دریایی از احساسات و عواطف غرق می‌بیند. او از فنا شدن در عشق و پذیرش این سرنوشت سخن می‌گوید.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند مستی و باده ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای گروه‌های سنی پایین‌تر داشته باشد.
غزل ۶۶۱ - باده در باده مست چون نشوم
باده در باده مست چون نشوم
یار ساقی ز دست چون نشوم ۱
رخ برافروخت چون نسوزم من
قد برافروخت پست چون نشوم ۲
بست در پیچ زلف خم در خم
پای دلرا ز دست چون نشوم ۳
باده او هوشیار چون باشم
ساقی او می پرست چون نشوم ۴
اوست قبله سجود چون نکنم
اوست بت بتپرست چون نشوم ۵
هست او من چسان نباشم نیست
هستیم اوست هست چون نشوم ۶
دل اشکسته میخرد دلدار
طالب این شکست چون نشوم ۷
گفت اگر عاشقی فنا شوفیض
راه عذرم ببست چون نشوم ۸
یار ساقی ز دست چون نشوم ۱
رخ برافروخت چون نسوزم من
قد برافروخت پست چون نشوم ۲
بست در پیچ زلف خم در خم
پای دلرا ز دست چون نشوم ۳
باده او هوشیار چون باشم
ساقی او می پرست چون نشوم ۴
اوست قبله سجود چون نکنم
اوست بت بتپرست چون نشوم ۵
هست او من چسان نباشم نیست
هستیم اوست هست چون نشوم ۶
دل اشکسته میخرد دلدار
طالب این شکست چون نشوم ۷
گفت اگر عاشقی فنا شوفیض
راه عذرم ببست چون نشوم ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۶۰ - بینم چو جمال یار مدهوش شوم
گوهر بعدی:غزل ۶۶۲ - آنکه ز الطاف نو پیوست بهم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
