خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که بر اهمیت گریه و زاری به عنوان نشانه‌ای از ندامت و توبه تأکید دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد که به خاطر تقصیرات و گناهان خود اشک بریزد و از خداوند طلب بخشش کند. همچنین، متن به از دست رفتن فرصت‌ها و عمر اشاره می‌کند و از خواننده می‌خواهد که قبل از پایان عمر، توبه کند و به سوی خدا بازگردد.

محتوا شامل مفاهیم عمیق مذهبی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند ندامت و توبه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

مشاهده کامل

آن روی در نظر چو نداری ببار اشک
چون حق بندگی نگذاری ببار اشک

از بهر کار آمدهٔ یا به ساز کار
ور نه بعذر بیهده کاری ببار اشک

از پای تا بسر همه تقصیر خدمتی
در عذر آن بگریه و زاری ببار اشک

ریزند اشک‌های ندامت مقصران
جانا مگر تو چشم نداری ببار اشک

روز شمار تا نشوی از خجالت آب
بشمار جرم خویش و بزاری ببار اشک

آمد خزان عمر و بهارش ز دست رفت
در ماتمش چو ابر بهاری ببار اشک

چون وقت کار رفت فغان نیز می‌رود
اکنون که هست فرصت زاری ببار اشک

خلق از حجاب گریه شود مر ترا برون
بر روز خویش در شب تاری ببار اشک

بی‌شمع روی دوست چو شب میکنی بروز
چون شمع سوزناک به زاری ببار اشک

تا هست آب در جگر و چشم تر بسر
بر کردهای خویش بزاری ببار اشک

تخمی چو کشت دهقان آبیش می‌دهد
تخم عمل تو نیز چو کاری ببار اشک

سوی جحیم تا نروی از ره نعیم
آهی بکش چو فیض و بزاری ببار اشک

«فیض کاشانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir