غزل ۴۵۹ - ای که در گل زار حسنش میخرامی مست ناز

ای که در گل زار حسنش میخرامی مست ناز
میفکن گاهی نگاهی جانب اهل نیاز ۱

ای که سر تا بپا روئی چو خور بنمای رو
تا به بینم شاهد حق ز آینهٔ ارباب راز ۲

روی دارم سوی آنکو روی دارد سوی او
روی او پیداست در روی اسیران نیاز ۳

عیشها دارند ز الطاف نهانی مخلصان
قصه الطاف محمود است و اخلاص ایاز ۴

آه از ینصورت پرستان تهی از معرفت
از جمال شاهد معنی بصورت مانده باز ۵

چند و چند از صورت صورت پرستی شرمدار
شاهد معنی است حاضر تو بصورت عشقباز ۶

رو بشهرستان معنی آر از این صورتکده
تا که باشی در میان اهل معنی سر فراز ۷

هر که دستش کوته از معنی است در صورت زند
لیک باید کرد معنی را ز صورت امتیاز ۸

چون نداری معرفت لب را ببنداز گفتگو
العیاذ از آستین کوته و دست دراز ۹

از ریا و غل و غش خالی شو ای طاعت‌پرست
صدق و اخلاص و امانت بهتر است از صد نماز ۱۰

شستن ظاهر ز انواع نجاستها چه سود
باطن آکنده است چون از شرک و کین و حرص و آز ۱۱

از ره عجز و نیاز آمد بدرگاه تو فیض
بر دلش بگشا دری ای بی‌نیاز چاره‌ساز ۱۲