غزل ۳۲۵ - دوای درد ما را یار داند

دوای درد ما را یار داند
بلی احوال دل دلدار داند ۱

ز چشمش پرس احوال دل آری
غم بیمار را بیمار داند ۲

و گر از چشم او خواهی ز دل پرس
که حال مست را هشیار داند ۳

دوای درد عاشق درد باشد
که مرد عشق درمان عار داند ۴

طبیب عاشقان هم عشق باشد
که رنج خستگان غمخوار داند ۵

نوای راز ما بلبل شناسد
که حال زار را هم زار داند ۶

نه هر دل عشق را در خورد باشد
نه هر کس شیوهٔ این کار داند ۷

ز خود بگذشتهٔ چون فیض باید
که جز جانبازی اینجا عار داند ۸