خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق و دل‌سوختگی سخن می‌گوید. شاعر با تصاویر شعری مانند مشعل دل، آه سوزان، و چراغ عشق، حالات درونی خود را بیان می‌کند. تأثیر این عشق چنان است که نه‌تنها دل او، بلکه تمام خانه و حتی تاریکی‌های وجود دیگران را نیز روشن می‌کند. در پایان، شعر به تأثیر فیض الهی و روشن‌شدن دل‌های عاقل و دیوانه اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند تا به‌درستی درک شوند.
غزل ۳۱۷ - ز مهر آن پری رویم دل دیوانه روشن شد
ز مهر آن پری رویم دل دیوانه روشن شد
سراسر مشعلی شد دل تمام این خانه روشن شد ۱
شراری بر دل آن آشنا آن را هم
وزین مشعل دل تاریک هر بیگانه روشن شد ۲
شبی آمد بدین ویرانه گفتا ای فلان چونی
کشیدم آهی از دل سقف این ویرانه روشن شد ۳
فروغ آهم از دل زمهرش روشنی دارد
ز درّ شب چراغ عشق این کاشانه روشن شد ۴
چو آبم برد این آتش ز اشگم دیده شد دریا
چو روزم تیره شد از غم ز آهم خانه روشن شد ۵
چو آه آتش افشانم زسوز دل بگردون شد
کواکب از شرار این دل دیوانه روشن شد ۶
چو روی این غزل رافیض در طور حقیقت کرد
ز فیض آن دل هر عاقل و دیوانه روشن شد ۷
سراسر مشعلی شد دل تمام این خانه روشن شد ۱
شراری بر دل آن آشنا آن را هم
وزین مشعل دل تاریک هر بیگانه روشن شد ۲
شبی آمد بدین ویرانه گفتا ای فلان چونی
کشیدم آهی از دل سقف این ویرانه روشن شد ۳
فروغ آهم از دل زمهرش روشنی دارد
ز درّ شب چراغ عشق این کاشانه روشن شد ۴
چو آبم برد این آتش ز اشگم دیده شد دریا
چو روزم تیره شد از غم ز آهم خانه روشن شد ۵
چو آه آتش افشانم زسوز دل بگردون شد
کواکب از شرار این دل دیوانه روشن شد ۶
چو روی این غزل رافیض در طور حقیقت کرد
ز فیض آن دل هر عاقل و دیوانه روشن شد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۶ - دگر آمد رقیب آزار جان شد
گوهر بعدی:غزل ۳۱۸ - چو مهر دوست بر دل تافت این ویرانه روشن شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
