غزل ۳۰۱ - گر خون دل از دیده روان شد شده باشد

گر خون دل از دیده روان شد شده باشد
رازی که نهان بود عیان شد شده باشد ۱

گر پرده بر افتاد ز عشاق بر افتد
ور حسن تو مشهور جهان شد شده باشد ۲

دین و دل و عقلم همه شد در سر کارت
جان نیز اگر بر سر آن شد شده باشد ۳

از حسرت آن لب گر از این دیدهٔ خونبار
یاقوت ترو لعل روان شد شده باشد ۴

بر یاد رخت دیده غمدیدهٔ عشاق
بر هر مه و مهر ار نگران شد شده باشد ۵

هر کو گل رخسار تو یکبار به‌بیند
گر جامه در آن نعره‌زنان شد شده باشد ۶

چون رخش تجلی بجهانی بجهان تو
عقل از سر نظار گیان شد شده باشد ۷

در دیدهٔ عشاق عیانی تو چو خورشید
رویت گر از اغیار نهان شد شده باشد ۸

آئی چو بر فیض نماند آنرا روئی
تو شاد بمان او ز میان شد شده باشد ۹