غزل ۲۹۰ - کسی از عمر برخوردار باشد

کسی از عمر برخوردار باشد
که از عشق نگاری زار باشد ۱

هوای دلبری ما پسند است
دو عالم را بهل ز اغیار باشد ۲

بغیر عشق دل چیزی نخواهد
که غیر عشق بر دل بار باشد ۳

خلایق جمله در خوابند الا
دو چشم عاشقان بیدار باشد ۴

ز کوی دوست می‌آید نسیمی
کسی یابد که او هشیار باشد ۵

کسی را کو ز عشقی برد بوئی
چه پروای گل و گلزار باشد ۶

دلی راکو بود داغی ز عشقی
کیش با لاله یا گل کار باشد ۷

کسی کو یافت ذوق لذت عشق
ز جنت گر زند دم عار باشد ۸

بهشت دیگران گلزار باشد
بهشت ما رخ دلدار باشد ۹

نعیم زاهدان حور و قصور است
نعیم عاشقان دیدار باشد ۱۰

جحیم بی‌غمان دود است و آتش
جحیم ما فراق یار باشد ۱۱

نه پیچم از بلای دوست گردن
که در عشق امتحان بسیار باشد ۱۲

کسی را میرسد لاف محبت
که چشمش زار و دل افکار باشد ۱۳

بهشت فیض باشد عشق جانان
ز اشگش تحتها الانهار باشد ۱۴