غزل ۲۷۴ - چو نقاش ازل طرح جهان کرد

چو نقاش ازل طرح جهان کرد
محبت را چو جان دوری نهان کرد ۱

شراب عشق بر آفاق پیمود
جهانرا سربسر لبریز جان کرد ۲

جهان چون مست شد از باده عشق
گلی را دل ز دلها جان روان کرد ۳

برون آورد دست لطف از جیب
چگویم تا چها با جسم و جان کرد ۴

دل آزاد کانرا جای خود ساخت
روان عاشقان جان جهان کرد ۵

عنایتهای عشق لایزالی
چه با جان دل آزاد گان کرد ۶

نقاب از روی چون خورشید برداشت
جمالی در هویدائی نهان کرد ۷

ربود از سینها او هر دلی بود
چو دلها را ربود آهنگ جان کرد ۸

بدردی فیض را بخرید از وی
دوای درد بی درمان بآن کرد ۹