غزل ۲۵۱ - خورشید فلک روشنی از روی تو دارد

خورشید فلک روشنی از روی تو دارد
هرجاست گلی چاشنی از بوی تو دارد ۱

چشمی که رباید دل خلقی به نگاهی
آن دلبری از نرگس جادوی تو دارد ۲

هرجا که زند خیمه بر و بوم بسوزد
قربان شومت عشق تو هم خوی تو دارد ۳

حیرت کدهٔ گشت سرا پای وجودم
هر ذره خدا چشم و دلی سوی تو دارد ۴

گه سوزی و گه داغ نهی گاه گدازی
هر عیش که دلراست ز پهلوی تو دارد ۵

هر عاشق بیچاره که در بند بلا نیست
آشفتگی از نگهت گیسوی تو دارد ۶

چون فیض نباشد ز هم اجزای وجودش
هر ذره جدا عزم سر کوی تو دارد ۷