غزل ۲۲۰ - غم کشت مرا ز دست غم داد

غم کشت مرا ز دست غم داد
فریاد ز غم هزار فریاد ۱

اجزای مرا ز هم فروریخت
غم داد مرا چو گرد بر باد ۲

بنیاد مرا نهاد بر غم
آن روز که ساخت دست استاد ۳

بنیاد منست بر غم و هم
غم میکندم ز بیخ و بنیاد ۴

ای دوست بگو بغم که تا کی
بر جان اسیر خویش بیداد ۵

نی نی نکنم شکایت از غم
ویرانه عشق از غم آباد ۶

چون مایهٔ شادیست هر غم
گوهر شادی فدای غم باد ۷

گر غم نبود کدام شادی
ویران باید که گردد آباد ۸

از غم دارم هر آنچه دارم
ای غم بادا روان تو شاد ۹

خوش باش ای فیض در گذار است
گر شادی و گر غمست چون باد ۱۰