غزل ۲۰۳ - عشق بری پیکران می نپذیرد علاج

عشق بری پیکران می نپذیرد علاج
شورش دیوانگان می نپذیرد علاج ۱

تا نظر افکنده دین و دلت رفته است
دلبری دلبران می نپذیرد علاج ۲

قصد دل وجان ما ، تا چه بایمان کنند
فتنه این رهزنان می نپذیرد علاج ۳

برصف دلها زنند غارت جانها کنند
این ستم شاهدان می نپذیرد علاج ۴

در دل خارا چه سان رخنه کند آب چشم
این دل سنگین دلان می نپذیرد علاج ۵

سوزش دل کم نکرد اشگ چو باران من
آتش عشق بتان می نپذیرد علاج ۶

فیض ازین قصه بس ناله مکن چون جرس
عشق بآه و فغان می نپذیرد علاج ۷