خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به توصیف حالات مختلف دل‌باختگی و عشق می‌پردازد. شاعر از دل‌گرفتگی، جنون، عقل، مستی و تماشای معشوق سخن می‌گوید و به زیبایی‌های طبیعت و معشوق اشاره می‌کند. هر بیت نشان‌دهنده‌ی جنبه‌ای از عشق و اشتیاق است.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.
غزل ۱۷۵ - دل گرفتار ماه سیما ئیست
دل گرفتار ماه سیما ئیست
جان هوادار سرو بالائیست ۱
گه جنون گاه عقل و گه مستی
در دل تنگ ما تماشائیست ۲
در غم عشق هر پری روئی
سرشوریده سر بصحرا ئیست ۳
بر سرراه هر هلال ابروی
از هجوم نظاره غوغائیست ۴
بر سرکوی هر بتی مه روی
هر طرف زآب چشم دریائیست ۵
از لب لعل هر شکر دهنی
در دل هر کسی تمنائیست ۶
نه همین فیض مست و شیدا شد
که بهر گوشه مست و شیدائیست ۷
جان هوادار سرو بالائیست ۱
گه جنون گاه عقل و گه مستی
در دل تنگ ما تماشائیست ۲
در غم عشق هر پری روئی
سرشوریده سر بصحرا ئیست ۳
بر سرراه هر هلال ابروی
از هجوم نظاره غوغائیست ۴
بر سرکوی هر بتی مه روی
هر طرف زآب چشم دریائیست ۵
از لب لعل هر شکر دهنی
در دل هر کسی تمنائیست ۶
نه همین فیض مست و شیدا شد
که بهر گوشه مست و شیدائیست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۴ - ما را که نوای بی نوائیست
گوهر بعدی:غزل ۱۷۶ - گذشت آن گل و حسرت بیادگار گذاشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
