غزل ۱۷۳ - کس نیست کز غم تو دلش پاره پاره نیست

کس نیست کز غم تو دلش پاره پاره نیست
لیکن چو چاره کز غم عشق تو چاره نیست ۱

تا کی جفا کنی صنما از خدا بترس
آخر دلست جای غمت سنگ خاره نیست ۲

هر دم هزار چاره کنی در جفای ما
ما را ولی ز دست جفای تو چاره نیست ۳

شاید که روز حشر نپرسند جرم ما
در عشق سوختیم عقوبت دوباره نیست ۴

دل بر هلاک نه، به عبث دست و پا مزن
کاین قلزم هوا و هوس را کناره نیست ۵

ای فیض عشق ورز که عشقست هرچه هست
آن دل که عشق نیست درو هیچ کاره نیست ۶

گر جان طلب کند ز تو جانان روان بده
در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست ۷