غزل ۱۷۰ - تا نگذرد زنام سزاوار نام نیست

تا نگذرد زنام سزاوار نام نیست
تا معترف به نقص نباشد تمام نیست ۱

ای نامور ز پیش و پس خویش کند حذر
جائی مدان که بهر شکار تو دام نیست ۲

عرفان طلب نخست و پس آنگاه بندگی
بی معرفت عبادت عابد تمام نیست ۳

از دینی اکتفا به تمتع کن و بمان
کین ناقبول قابل عقد دوام نیست ۴

کامی مجو زدهرکه نا کامیست کام
کامی که دل درو نتوان بست کام نیست ۵

کس را نه کام داده نه ناکام کرده اند
فرقی درین میان خواص و عوام نیست ۶

بهر خواص گر چه بود لطف های خاص
بهر عوام نیز بود آنچه عام نیست ۷

دارد مصیبتی همه لیک مختلف
تلخست احتمال مصیبت چو عام نیست ۸

حزن و سرور را بمساوات داده اند
گر چه تفاوتی است که خواجه غلام نیست ۹

زاهد کجا و عاشق شوریده سر کجا
هرگز میان این دو نفر التیام نیست ۱۰

بگذر بخیر دشمن و بر ما مکن سلام
سالم چو نیستیم ز شرط سلام نیست ۱۱

غافل ز ذکر حق نشوی فیض یکنفس
بی ذکر مستدام عبادت تمام نیست ۱۲