خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که زهد خشک و ریاکارانه را نقد می‌کند و عشق و مستی معنوی را به عنوان راهی به سوی حقیقت و رحمت الهی می‌ستاید. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، می، مستی، و وصال به معشوق الهی سخن می‌گوید و بر اهمیت ذوق و تجربه‌ی باطنی تأکید دارد.

رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاری است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی اشارات به مستی و عشق ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر بدون راهنمایی مناسب گمراه‌کننده باشد.

زاهدا قدح بردار این چه غیرت خام است
زهد خشک را بگذار رحمت خدا عامست

خویش را چه میسوزی زهد را بر آتش ریز
کیسها چه میدوزی نقدها ترا رامست

ذوق می چه نشناسی شعله گر شوی خامی
آنکه مست جانان نیست عارف اربود عامست

عشق کهنه صیادیست ما چو مرغ نو پرواز
خال مهوشان دانه ، زلف دلبران دامست

جوش باده مارانه خم فلک تنگست
پیش ناله مستان غلغل فلک خامست

هرزه پوید اسکندر در میان تاریکی
آب زندگی باده چشمه خضر جامست

چون چشیدی این باده عیشهاست آماده
جان چو محو جانان شد در بهشت آرامست

پای برسر خود نه دوست را در آغوش آر
تا بکعبهٔ وصلش دوری تو یک گامست

چون زخویشتن رستی با حبیب پیوستی
ورنه تا ابد میسوز کار و بار تو خامست

مستی من شیدا نیست کار امروزی
تا الست شد ساقی فیض دردی آشامست

«فیض کاشانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir