خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به زیبایی‌های معشوق و احساسات خود نسبت به او می‌پردازد. از جمله این زیبایی‌ها می‌توان به لب‌های یاقوت‌گونه، ابروی ماه‌گونه، و سیب‌گونه بودن زنخدان معشوق اشاره کرد. شاعر از کشیدن می از دهان معشوق، مکیدن جان از لب‌های او، و شنیدن قصه‌های شیرین از زبانش لذت می‌برد.
این متن حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'می زدهان تو کشیدن' و 'جان زلبان تو مکیدن' ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات و مفاهیم عرفانی داشته باشند.
غزل ۹۸ - سوی تو بی تاب دویدن خوشست
سوی تو بی تاب دویدن خوشست
برقع از آن روی کشیدن خوشست ۱
می زدهان تو کشیدن نکوست
جان زلبان تو مکیدن خوش است ۲
در هوس بوسه لعل لبت
جان بلب کام رسیدن خوش است ۳
گوشهٔ ابروی تو آن ماه نو
بر رخ خورشیدن تو دیدن حوشست ۴
نیست به از باغ رخت روضهٔ
سیب زنخدان تو چیدن خوش است ۵
فیض زمیخانه لعل لبش
ساغر سرشار کشیدن خوش است ۶
قصه شیرین لبش دم بدم
از نی کلک توشنیدن خوشست ۷
برقع از آن روی کشیدن خوشست ۱
می زدهان تو کشیدن نکوست
جان زلبان تو مکیدن خوش است ۲
در هوس بوسه لعل لبت
جان بلب کام رسیدن خوش است ۳
گوشهٔ ابروی تو آن ماه نو
بر رخ خورشیدن تو دیدن حوشست ۴
نیست به از باغ رخت روضهٔ
سیب زنخدان تو چیدن خوش است ۵
فیض زمیخانه لعل لبش
ساغر سرشار کشیدن خوش است ۶
قصه شیرین لبش دم بدم
از نی کلک توشنیدن خوشست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۷ - سبزهٔ خط تو دیدن چه خوش است
گوهر بعدی:غزل ۹۹ - من و هزار گدا همچو من بنزد تو هیچست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
