غزل ۹۵ - صحرا وباغ و خانه ندانم کجا خوش است

صحرا وباغ و خانه ندانم کجا خوش است
هرجا خیال روی تو باشد مرا خوش است ۱

در دوزخ ار خیال توام همنشین بود
یاد بهشت می نکنم بس که جا خوشست ۲

غمخوار گومباش غمین از بلای ما
ما عاشقان غمزده را در بلا خوشست ۳

با آب چشم و آتش دل گشته ام مقیم
برخاک کوی دوست که آب وهوا خوش است ۴

مقصود مازدیدن خوبان لقای تست
زاهد ترا بقا خوش و ما را لقا خوش است ۵

خوبست دلبری و جفا و ستمگری
گه گه زمهوشان و گهی هم وفا خوش است ۶

خوبان این زمانه زکس دل نمیبرند
حسن ارچه در کمال بود با حیا خوش است ۷

از دلیران وفا نکند فیض کس طمع
الحق زخوبرویان رسم جفا خوش است ۸