خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و فداکاری شاعر به معشوق است. شاعر از چشمان فریبنده و خونریز معشوق سخن می‌گوید و خود را اسیر غم‌های او می‌داند. او تمام هستی خود را فدای معشوق کرده و هیچ راه و روش دیگری جز عشق به او نمی‌شناسد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند 'خونریزی' و 'غم' نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
غزل ۹۰ - کعبهٔ وصل تو پناه منست
کعبهٔ وصل تو پناه منست
طاق ابروت قبله گاه منست ۱
چشم فتان مست خونریزت
خود زبیداد خود پناه منست ۲
خود ره لشگر غمت دادم
غارت خان و مان گناه منست ۳
بنگاهی اگر خراب شدم
چشم مست تو عذرخواه منست ۴
شد دلم خون زروی گلگونت
اشک خونین من گواه من است ۵
روی و راه دگر نمیدانم
لطف و قهر روی و راه منست ۶
فیض روز تو هم تیره از آنست
بخت من هم سیه ز آه منست ۷
طاق ابروت قبله گاه منست ۱
چشم فتان مست خونریزت
خود زبیداد خود پناه منست ۲
خود ره لشگر غمت دادم
غارت خان و مان گناه منست ۳
بنگاهی اگر خراب شدم
چشم مست تو عذرخواه منست ۴
شد دلم خون زروی گلگونت
اشک خونین من گواه من است ۵
روی و راه دگر نمیدانم
لطف و قهر روی و راه منست ۶
فیض روز تو هم تیره از آنست
بخت من هم سیه ز آه منست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۹ - نه زلفست آن که دلها را کمندست
گوهر بعدی:غزل ۹۱ - گر کشی و گر بخشی هر چه میکنی خوبست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
