غزل ۷۹ - اگر ساغر دهد ساقی ازین دست

اگر ساغر دهد ساقی ازین دست
بیک پیمانه از خود میتوان رست ۱

حریفانرا چه حاجت با شرابست
اشارتهای ساقی میکند مست ۲

چه لازم روی از مادر کشیدن
بمژگان هم دل ما می توان خست ۳

به بستن من خوشم تو با شکستن
بنو هر لحظه عهدی میتوان بست ۴

خوشا آن دل که از اغیار ببرید
خوشا آن جان که از جز یار بگسست ۵

خوشا آن دل که با دلدار آمیخت
خوشا آن جان که با جانانه پیوست ۶

خوش آن کو از سر کونین برخواست
بخلوت خانة توحید بنشست ۷

بامید تو افکندند بسیار
نیامد جز مرا این صید در شست ۸

بلندی می تواند کرد بر چرخ
کسی کاو نزد تو چون فیض شد پست ۹