غزل ۵۷ - گفتمش دل بر آتش تو کباب

گفتمش دل بر آتش تو کباب
گفت جان ها زماست در تب و تاب ۱

گفتمش اضطراب دل ها چیست
گفت آرام سینه های کباب ۲

گفتمش اشک راه خوابم بست
گفت کی بود عاشقان را خواب ۳

گفتمش بهر عاشقان چه کنی
گفت بر گیرم از جمال نقاب ۴

گفتمش پرده ی جمال تو چیست
گفت بگذر زخویشتن در ایاب ۵

گفتمش تاب آن جمالم نیست
گفت چون بی تو گردی اری تاب ۶

گفتمش باده ی لب لعلت
گفت از حسرتش توان شد آب ۷

گفتمش تشنه ی وصال توام
گفت زین می کسی نشد سیراب ۸

گفتمش جان و دل فدا کردم
گفت آری چنین کنند احباب ۹

گفتمش مرد فیض در غم تو
گفت طوبی لهم و حسن مآب ۱۰