خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان عاشقی سوخته‌دل بیان می‌شود که از درد فراق و آتش عشق می‌نالد. شاعر از سوختن در آتش عشق، ناتوانی در بیان دردها، و انتظار برای رحمت معشوق سخن می‌گوید. همچنین، از صبا (باد) می‌خواهد که پیامش را به دلبر برساند و از حال سوختگان عشق بپرسد.

محتوا شامل مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند سوختن در آتش عشق و درد فراق نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.

مشاهده کامل

غزل ۲۷ - اگر خرند زعشاق جان سوخته را

اگر خرند زعشاق جان سوخته را
روان بدوست برم این روان سوخته را ۱

کشد چو شعله زحرف فراق دوست نفس
کشم بکام خموشی زبان سوخته را ۲

زآتش دل من حرف در دهن سوزد
کسی چگونه بفهمد بیان سوخته را ۳

خبر ببر ببر دلبر ای صبا و بگوی
سزد که رحم کنی عاشقان سوخته را ۴

بگو زسوختگان آتشین رخان پرسند
ترا چه شد که نپرسی فلان سوخته را ۵

زهم بپاش صبا قالبم بپاش افکن
مهل که دفن کنند استخوان سوخته را ۶

بسوخت زآتش عشقش تنم طبیب برو
دوا چگونه توان خستگان سوخته را ۷

فتاد آتش عشقش بدل زمن کم شد
کجا روم زکه پرسم نشان سوخته را ۸

حدیث سوختگانست بهرخامان حیف
خبر کنید زمن همدمان سوخته را ۹

دهان و کام و زبان سوخت زاولین سخنش
بگو به فیض به بندد دهان سوخته را ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۶ - ترا سزاست خدائی نه جسم را و نه جانرا
گوهر بعدی:غزل ۲۸ - بنواز دل شکسته‌ای را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.