این متن به انتقاد از قومی میپردازد که با خواب مرگبار خود از گفتگوها و بحثهای بیثمر دوری میکنند و از جهل خود آگاه نیستند. شاعر از این بیخبری و عدم درک واقعیتها اظهار نارضایتی میکند.
محتوا دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد.
و له ایضاً
تا حشر ز قال و قیل خود باز رهند ۱
تا کی گوئی کسی خبر باز نداد
چون بیخبرند از چه خبر باز دهند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.