این متن درباره مرغکی است که تمام شب بیقرار است و ناله میکند. او تلاش میکند اما کارش پیش نمیرود و از درد کارش خون میچکد. نالههای او نشاندهنده رنج و تلاش بیثمر است. متن به موضوعاتی مانند رنج، تلاش، ناامیدی و عشق اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مضامین عاطفی سنگین، آن را برای مخاطبان با درک ادبی بالاتر مناسب میسازد.
الحكایة و التمثیل
نیست بر شاخش چو هر مرغی قرار ۱
جملهٔ شب تا بروز او نعره زن
می در آویزد بیک پا خویشتن ۲
جملهٔ شب بی قراری میکند
نالهٔ خوش خوش بزاری میکند ۳
چون همه شب بر نیاید کار او
خون چکد یک قطره از منقار او ۴
چون رود یک قطره خون از دل برونش
دل چو دریائی شود زان قطره خونش ۵
شور ازان یک قطره در دریافتد
وآتشی زان شور در صحرا فتد ۶
پس دگر شب با سر کار آید او
همچنان در نالهٔ زار آید او ۷
چون نه سر دارد نه پای آن کار او
کی رسد آن نالهای زار او ۸
تاترا کاری نیفتد مردوار
کی توانی ناله کرد از دردکار ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.