در این متن، صوفیانی که منتظر آمدن آب بودند، با تأخیر در رسیدن آب مواجه شدند. بوسعید مهنه به آنها یادآوری میکند که آب در زمان مناسب میآید و نوشیدن آب در زمان نامناسب ممکن نیست. او تأکید میکند که حکم الهی درست است و باید به آن اعتماد کرد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیامهای اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان کلاسیک و ساختار شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
الحكایة و التمثیل
صوفیان کرده زفان در وی دراز ۱
بوسعید مهنه گفت ای مردمان
آب چون آرد فلانی این زمان ۲
زانکه آب خوش که آن روزی ماست
درنیامد تا شدی این کار راست ۳
چون درآید برکشد آن آب مرد
چون توان بیوقت هرگز آب خورد ۴
حکم او راست و نگهدار اوست بس
در نگهداری نکوکار اوست بس ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.