متن درباره فردی دیوانه و بیدل است که از گرسنگی میگرید. وقتی از او پرسیده میشود چرا گریه میکند، پاسخ میدهد که چگونه نگرید در حالی که گرسنه است. سپس اشاره میکند که حتی اگر کسی به او نان دهد، باز هم از گرسنگی میگرید، زیرا گرسنگی او را آزار میدهد. در نهایت، او تصمیم میگیرد همچون ابر بهاری بگرید تا شاید آرامش یابد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی مانند فقر و رنج است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، زبان و ساختار شعر ممکن است برای سنین پایین پیچیده باشد.
الحكایة و التمثیل
آن یکی گفتش چرائی اشکبار ۱
گفت گیرم میشکیبم برهنه
چون نگریم زانکه هستم گرسنه ۲
گفت اگرچه میکند نانت هوس
چون زگرسنگی بگرید چون تو کس ۳
گفت آخر چون نگریم ده تنه
کاو ازان دارد چنینم گرسنه ۴
تا بگریم همچو ابر نوبهار
لاجرم میگریم اکنون زار زار ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.