مردی جوان به دیدار پیرمردی ناتوان میرود و از او میخواهد که فاتحهای برای ضعیفان بخواند تا خداوند شفا دهد. سپس دیوانهای چوب برمیدارد و به مرد جوان میگوید که از خانه بیرون برود، زیرا انبیا و اهل گورستان منتظر او هستند. در ادامه، متن به دل خطاب میکند که باید از دنیا گذشت و برای آخرت توشه جمع کرد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای عمیق نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
الحكایة و التمثیل
گفت دارم پیرمردی ناتوان ۱
فاتحه برخوان برای آن ضعیف
تا شفا بخشد خداوند لطیف ۲
چوب را برداشت آن دیوانه زود
گفت بیرون نه قدم زین خانه زود ۳
انبیا و اهل گورستان همه
منتظر بنشستهاند ایشان همه ۴
تاکسی آنجا رود زین جایگاه
تو چرا می باز گردانی ز راه ۵
ای دل آخر میبباید مرد زار
کار کن کامروز داری روزگار ۶
بر پل دنیا چه منزل میکنی
خیز اگر ره توشهٔ حاصل میکنی ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.