این متن بیانگر احساسات و اعتراضات شاعرانهای است که در آن گوینده از نادیده گرفته شدن و تحقیر شدن توسط دیگران شکایت میکند. او از این که دیگران او را به اشتباه متهم میکنند و به او بیاحترامی میکنند، ناراحت است و از آنها میخواهد که به جای قضاوت نادرست، به دل او گوش دهند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق احساسی و اعتراضی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژهها و مفاهیم پیچیدهتر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در سنین بالاتر دیده میشود.
غزل ۱۰۵۹ - گفتی که زیان کنی زیان گیر
گفتی که تو مُلْحِدی چُنانْ گیر ۱
گفتی که تو روبَهی نِهْیی شیر
ما را سَقَطِ همه سَگانْ گیر ۲
گفتی که زِ دلْ خَبَر نداری
ای مونیسی دل مرا زبانْ گیر ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.