این متن به توصیف روایتی از پیامبر اسلام میپردازد که در آن ایشان برای علی(ع) دعا میکنند و او را به عنوان دوست خود و امیر مؤمنان معرفی مینمایند. همچنین، پیامبر از یاران خود میخواهد که با علی(ع) یکدل باشند و دشمنانش را نفرین میکند. در پایان، عمر به علی(ع) تبریک میگوید و او را به عنوان امیر مؤمنان میستاید.
متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و تاریخی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان کلاسیک و ساختار شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
و قال علیه السلام: «اللهم وال منوالاه و عاد من عاداه و انصر من نصره واخذل منخذله والعن علی من ظلمه»
دست خود برداشت از بهر دعا ۱
گفت الهی دوستش رادوست گیر
دشمنانش را بزن بر سینه تیر ۲
یا الهی دشمنش را خار کن
منزل آن دوزخی در نار کن ۳
هرکه او را یار باشد یار باش
هر که یارش نیست زو بیزار باش ۴
هرکه بگذارد تو هم بگذاریش
هر که بر دارد تو هم برداریش ۵
در ولایت چون علی را بر گماشت
دست او بگرفت و پیش خود بداشت ۶
چون دو سر بودند اندر یک بدن
هر دو بنمودند از یک پیرهن ۷
لحمک لحمی بیان کرد ازنخست
دمک دمی عیان کرد او درست ۸
گفت یا اصحاب من مقبل شوید
در مبارک باد اویک دل شوید ۹
جملگی خوشحال گشتند آن زمان
در مبارکباد بگشاده زبان ۱۰
پس عمر برخاست گفتا یا علی
بر سر خلقان تو گردیدی ولی ۱۱
هم بقول این شه آخر زمان
گشتی آخر تو امیر مؤمنان ۱۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.