خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از رفتن خود و آشفتگی زمانه پس از آن میگوید، با وجودی که از صد گوهر یکی گفته شده است. افسوس میخورد که صدها هزار معنی لطیف به دلیل نااهلی مردم ناگفته باقی ماندهاند.
متن دارای مفاهیم عمیق و انتقادی اجتماعی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد.
شماره ۷ - رفتیم و ز ما زمانه آشفته بماند
رفتیم و ز ما زمانه آشفته بماند
با آن که ز صد گهرِ یکی سفته بماند ۱
افسوس که صد هزار معنی لطیف
از نااهلی خلق ناگفته بماند ۲
با آن که ز صد گهرِ یکی سفته بماند ۱
افسوس که صد هزار معنی لطیف
از نااهلی خلق ناگفته بماند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - یک قطره ز فقرِ دل سوی صحرا شد
گوهر بعدی:شماره ۸ - ای بس که به خار مژه خارا سفتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.