خلاصه و ردهبندی سنی
16+
پروانه به شمع میگوید که اگر عشق و سوزش آنها پایانی نداشت، هرچند شمع هرگز به او توجهی نکرده، آرزو میکند که حتی برای یک لحظه سرش به او تعلق میداشت.
متن دارای مفاهیم عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶ - پروانه به شمع گفت: غم بیشستی
پروانه به شمع گفت: غم بیشستی
گر سوز من و تو را نه در پیشستی ۱
هرچند سرِ منت نبودست دمی
ای کاش که یک دمت سرِ خویشستی ۲
گر سوز من و تو را نه در پیشستی ۱
هرچند سرِ منت نبودست دمی
ای کاش که یک دمت سرِ خویشستی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - پروانه به شمع گفت: دمسازی من
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - پروانه که شمع دلگشایش افتاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.