خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
شمع در این متن از خودگذشتگی و فداکاری خود می‌گوید. او با سوختن و تابیدن، درد را تحمل می‌کند و اشاره می‌کند که اصل وجودش بر پایه‌ی تابیدن و روشنایی است، حتی اگر دیگران از رشته‌ی او استفاده کنند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاری است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب مخاطبانی با درک ادبی بالاتر است.
شماره ۷۱ - شمع آمد و گفت: خویشتن میتابم
شمع آمد و گفت: خویشتن میتابم
جان میسوزم به درد و تن میتابم ۱
چون رشتهٔ من پیش ز من تافتهاند
بر تافتن است اصل و من میتابم ۲
جان میسوزم به درد و تن میتابم ۱
چون رشتهٔ من پیش ز من تافتهاند
بر تافتن است اصل و من میتابم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰ - شمع آمد و گفت: پا و سر باید سوخت
گوهر بعدی:شماره ۷۲ - شمع آمد و گفت: بنده میباید بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
