شمع در این متن از خودگذشتگی و فداکاری خود میگوید. او با سوختن و تابیدن، درد را تحمل میکند و اشاره میکند که اصل وجودش بر پایهی تابیدن و روشنایی است، حتی اگر دیگران از رشتهی او استفاده کنند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاری است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب مخاطبانی با درک ادبی بالاتر است.
شماره ۷۱ - شمع آمد و گفت: خویشتن میتابم
جان میسوزم به درد و تن میتابم ۱
چون رشتهٔ من پیش ز من تافتهاند
بر تافتن است اصل و من میتابم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.