شمع از تن لاغر و اشکهایش میگوید و بیان میکند که چون از عسل (منبع روشنایی و شیرینی) دور شده، به سرنوشت تلخی دچار شده است.
متن دارای مفاهیم نمادین و احساسی است که ممکن است برای کودکان کمسال قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند از عمق معنایی آن لذت ببرند.
شماره ۶۴ - شمع آمد و گفت: بر تنِ لاغر خویش
میافشانم اشک ز چشمِ ترِ خویش ۱
چون از سر خویش از عسل دور شدم
بنگر که چه آمد به سرم از سرِ خویش ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.