خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شمع از تن لاغر و اشک‌هایش می‌گوید و بیان می‌کند که چون از عسل (منبع روشنایی و شیرینی) دور شده، به سرنوشت تلخی دچار شده است.
متن دارای مفاهیم نمادین و احساسی است که ممکن است برای کودکان کم‌سال قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند از عمق معنایی آن لذت ببرند.
شماره ۶۴ - شمع آمد و گفت: بر تنِ لاغر خویش
شمع آمد و گفت: بر تنِ لاغر خویش
میافشانم اشک ز چشمِ ترِ خویش ۱
چون از سر خویش از عسل دور شدم
بنگر که چه آمد به سرم از سرِ خویش ۲
میافشانم اشک ز چشمِ ترِ خویش ۱
چون از سر خویش از عسل دور شدم
بنگر که چه آمد به سرم از سرِ خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳ - شمع آمد و گفت: آنِ عشقم همه شب
گوهر بعدی:شماره ۶۵ - شمع آمد و گفت: هر که مردی بودست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
