شمع در این شعر بیان میکند که تمام شب را با سوختن و روشنایی میگذراند و با وجود چربزبانی در روز، رنج سوختن را در شب تحمل میکند.
مفاهیم تمثیلی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند از زیبایی و عمق آن لذت ببرند.
شماره ۵۷ - شمع آمد و گفت: میفروزم همه شب
کز سوختن است همچو روزم همه شب ۱
هر چند زبان چرب دارم همه روز
از چرب زبانی است سوزم همه شب ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.