شمع از سوز و درد خود میگوید و از حیرانی و اشکهای بیپایانش سخن میراند، در حالی که میخواهد با دستان خود سرگردانی را به پایان برساند.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند «سوز شمع» و «سرگردانی» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
شماره ۵۵ - شمع آمد و گفت: سوزِ من گر دانی
چندین بنسوزیم درین حیرانی ۱
چندین چکنی دراز اشک افشانی
تا گرد کنم به دست سرگردانی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.