خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و جذابیت معشوق سخن می‌گوید. او معشوق را چنان زیبا توصیف می‌کند که عقل از توصیف او عاجز است و دوری از او باعث رنج و سوزش دل می‌شود.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۹۷ - روی تو که عقل ازو خجل میآید
روی تو که عقل ازو خجل میآید
ماهی است که بس مهر گسل میآید ۱
دور از رویت چو شمع ازان میسوزم
کز شمعِ رخت سوز به دل میآید ۲
ماهی است که بس مهر گسل میآید ۱
دور از رویت چو شمع ازان میسوزم
کز شمعِ رخت سوز به دل میآید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶ - ماتم زدهٔ تو جانِ سرگشتهٔ ماست
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - چون شمع ز سوختن دمی دم نزنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
