خلاصه و ردهبندی سنی
12+
این شعر دربارهٔ شمعی است که در طول دو شب میسوزد و رنج میکشد. شاعر از خواننده میخواهد به جای خندهٔ بیفایده، به مصیبتهایی که بر سر شمع میآید توجه کند.
این متن دارای مفاهیم نمادین و فلسفی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به رنج و مصیبت نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
شماره ۹۲ - شمعی که به یک دو شب فرو میگذرد
شمعی که به یک دو شب فرو میگذرد
گه سوخته گه کشته به کو میگذرد ۱
در خندهٔ بی فایدهٔ او منگر
بنگر چه بلا بر سرِ او میگذرد ۲
گه سوخته گه کشته به کو میگذرد ۱
در خندهٔ بی فایدهٔ او منگر
بنگر چه بلا بر سرِ او میگذرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱ - شمع است که همچو سرکشی میخندد
گوهر بعدی:شماره ۹۳ - ای آتش شمع سوز ناساز مشو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.