خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر از شمع به عنوان نمادی از عشق و فداکاری استفاده می‌کند. شاعر بیان می‌کند که اگر شمع را از سوختن محروم کنند یا به اجبار بسوزانند، ارزش واقعی آن از بین می‌رود. تفاوت بین سوختن طبیعی و اجباری شمع، به عنوان تمثیلی از عشق و فداکاری واقعی در مقابل عشق تحمیلی بیان شده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و تمثیلی این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. درک کامل این متن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم انتزاعی مانند عشق، فداکاری و جبر دارد.
شماره ۸۲ - ای شمع! تُرا ز سوز محروم کنند
ای شمع! تُرا ز سوز محروم کنند
گر سوز منتْ تمام معلوم کنند ۱
فرقی است ز سوزی که همه جان سوزد
تا آن که به دستِ خویش از موم کنند ۲
گر سوز منتْ تمام معلوم کنند ۱
فرقی است ز سوزی که همه جان سوزد
تا آن که به دستِ خویش از موم کنند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱ - ای شمع! برو که سوختن حدّ من است
گوهر بعدی:شماره ۸۳ - ای شمع! تویی علی الیقین دشمنِ تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
