خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شعر خطاب به شمع است که با سرکشی و غرور خود را بالا نگه داشته است، اما در نهایت با سوختن و از بین رفتن، سرش را پایین می‌اندازد. شاعر اشاره می‌کند که شمع احتمالاً با خود فکر می‌کرده که سرِ دیگری دارد.
این شعر دارای مفاهیم تمثیلی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند «سوختن» و «بریدن» نیاز به درک عمیق‌تری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد امکان‌پذیر است.
شماره ۷۳ - ای شمع سرافراز چه پنداشتهای
ای شمع سرافراز چه پنداشتهای
کز سرکشی خویش سرافراشتهای ۱
در سوختن و بریدن افکندی سر
با خویش همانا که سری داشتهای ۲
کز سرکشی خویش سرافراشتهای ۱
در سوختن و بریدن افکندی سر
با خویش همانا که سری داشتهای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۲ - گفتم: شمعا! چون همه شب در کاری
گوهر بعدی:شماره ۷۴ - ای شمع! فروختی و لاف آوردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
