خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از درد عشق و رنج‌های آن می‌گوید و خود را به شمعی تشبیه می‌کند که در آتش عشق می‌سوزد و اشک‌هایش مانند شفق خونین است. او معتقد است که تنها کسی در عشق موفق می‌شود که مانند شمع، از پای درآید و تمام وجودش را فدا کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
شماره ۵۳ - هر لحظه مرا چو شمع سوز افزون شد
هر لحظه مرا چو شمع سوز افزون شد
وز گریه کنارم چو شفق پُر خون شد ۱
در عشق کسی درست آید که چو شمع
از پای درآمد و به سر بیرون شد ۲
وز گریه کنارم چو شفق پُر خون شد ۱
در عشق کسی درست آید که چو شمع
از پای درآمد و به سر بیرون شد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲ - شمعم که حریف آتشم میآید
گوهر بعدی:شماره ۵۴ - داری سرِ عشق کار از سردرگیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
