خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از عشق و درد فراق سخن می‌گوید و خود را مانند شمعی می‌داند که در آتش عشق می‌سوزد. او با زاری و طمع به عشق ادامه می‌دهد، اما همچنان در رنج است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی مانند عشق و فراق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد یا نیاز به بلوغ عاطفی داشته باشد.
شماره ۴۷ - پیوسته ز عشق جان و تن میسوزم
پیوسته ز عشق جان و تن میسوزم
در درد فراق خویشتن میسوزم ۱
من خام طمع به صد هزاران زاری
چون شمع میان پیرهن میسوزم ۲
در درد فراق خویشتن میسوزم ۱
من خام طمع به صد هزاران زاری
چون شمع میان پیرهن میسوزم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - تا چند روم که این ره کوته نیست
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - سر رفت به باد و من کله میدارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
