خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از تاریکی شب و فقر می‌گوید و راه حل آن را در روشنایی عشق می‌داند. او معتقد است که با سوزاندن شمع عشق، می‌توان هر دو جهان را روشن کرد و از فقر رهایی یافت.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'آتش عشق' ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۳۹ - گفتی چه کنم تا شب من گردد روز
گفتی چه کنم تا شب من گردد روز
وز نورِ سوادِ فقر گردم فیروز ۱
یک شمع اندیش هر دو عالم وانگه
گر آتشِ عشق داری آن شمع بسوز ۲
وز نورِ سوادِ فقر گردم فیروز ۱
یک شمع اندیش هر دو عالم وانگه
گر آتشِ عشق داری آن شمع بسوز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸ - گر میسوزم مرا مکن چندین عیب
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - دانی تو که شمع را چرا افروزند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
