این متن بیان میکند که تنهایی و بیهمدمی باعث نقصان و تاوان است، چرا که همدم حقیقی، جان انسان است. همچنین، اشاره میکند که اگر کسی مانند صبح، همدمی در زندگی نداشته باشد، حتی اگر با صدق و راستی زندگی کند، باز هم تاوان تنهایی را میپردازد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۷ - بیهمدم اگر دمی زنی نقصان است
زیرا که تو را همدم مطلق جان است ۱
چون صبح نیافت همدمی در همه عمر
دم گر چه به صدق میزنی تاوان است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.