شاعر از شب میخواهد که از ستارگان بیش از حد جوش نخورد، زیرا خفاشهای بسیاری هستند که نور و تاریکی را میپوشانند. سپس خطاب به صبح میگوید اگر خورشیدی در دل داری، مانند همنفس دروغینات خاموش بمان.
این شعر دارای مفاهیم نمادین و استعاری است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از واژگان پیچیده و معانی عمیق، آن را برای مخاطبان جوانتر دشوار میسازد.
شماره ۵ - ای شب مزن از ستاره چندینی جوش
خفاش بسیست نور و ظلمت در پوش ۱
وی صبح گر آفتاب داری در دل
چون همنفسِ تو کاذب افتاد خموش ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.