خلاصه و ردهبندی سنی
12+
شاعر با گل گفتوگو میکند و از کوتاهی عمر شکایت میکند. گل در پاسخ میگوید که در این جهان جای ماندن نیست و همچون دیگران باید رفت.
مفهوم فلسفی و انتزاعی متن ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
شماره ۵۴ - با گل گفتم که با چنین عمر که هست
با گل گفتم که با چنین عمر که هست
انگار که نیست رخت بر باید بست ۱
گل گفت: چو نیست در جهان جای نشست
هم بر سر پای میروم دست به دست ۲
انگار که نیست رخت بر باید بست ۱
گل گفت: چو نیست در جهان جای نشست
هم بر سر پای میروم دست به دست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳ - گل عمر بسی کرد طلب پس چه کند
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - گل بین که به صد غنج و به صدناز رسید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.